بین بعضی از مردم ایران و عزیزانشان این کلمات رد و بدل میشد:
جاتون راحته؟
مدینه چطور بود؟
قبرستان بقیع منو دعا کردی؟
دنبال قبر حضرت زهرا هم گشتی یا نه؟
الان مکه هستین؟
خیلی شلوغه؟!
طواف چه حالی داد؟
دعوتنامه ها واسه ولیمه زیارتت پخش کنیم؟
صفا و مروه فاصله شون زیاده؟
تشنه ات نمیشه؟
خیلی هوای اونجا گرمه؟
راستی چند جزء قرآن خوندی؟
اهل کاروانتون همه خوبن؟
…
…
راستی دعای عرفه میرین منا؟
میگن منا خیلی شلوغها
راستی جا نمونی
میگن شب منا امام زمان در اون صحراست
حواست باشه تا صبح دعا کنیا
منو یادت نره
وقتی اعمال منا تموم شد یه زنگ بزن
منتظرتما
التماس دعا

دلنوشته های یک طلبه

به گزارش فتن، رهبر انقلاب در پیام به مسلمانان سراسر جهان به مناسبت فرارسیدن موسم حج آورد اند: آنان که کینه‌ی خود با ملت ایران را در زیر عنوان «سیاسی کردن حج» پنهان ساخته‌اند، شیطانهایی حقیرند که از به خطر افتادن مطامع شیطان بزرگ، آمریکا، به خود میلرزند

حکام سعودی که امسال صدّ عن سبیل‌اللّه و المسجد الحرام کرده و راه حجّاج غیور و مؤمن ایرانی به خانه‌ی محبوب را بسته‌اند، گمراهانی روسیاهند که بقای خود را در هم‌پیمانی با صهیونیسم و آمریکا میدانند

قریب یک سال از حوادث منا میگذرد که در آن، چند هزار نفر با لب تشنه، مظلومانه جان باختند؛ اندکی پیش از آن در مسجدالحرام نیز جمعی در حال عبادت و طواف به خاک وخون کشیده شدند.

حکام سعودی در هر دو حادثه قطعاً مقصرند؛ و گمان عمدی بودن حادثه نیز از سوی صاحبنظران مطرح است.

حکام سعودی به جای عذرخواهی، با نهایت وقاحت در جایگاه مدعی ایستادند و دشمنی خود با جمهوری اسلامی را بیشتر آشکار ساختند

بوقهای تبلیغاتی سعودی اعم از سیاستمداران تا مفتیان ناپرهیزکار و حرامخواری که برخلاف کتاب و سنت فتوا میدهند، تا پادوهای مطبوعاتیشان، تلاش بیهوده میکنند که جمهوری اسلامی را درمحروم‌سازی حجاج ایرانی از حج، متهم کنند.

وقتے آقا بدنیا آمدند، ابلیس فریاد بلندے بہ آسمان کشید… کہ تا آن زمان اینطور فریاد نزده بود.همه فرماندهان ابلیس جمع شدند و جویاے علت شدند.

ابلیس گفت :
آخرین حجّت خدا بہ دنیا آمد با ظهور او مرگ مےرسد،

هر کدام از شیاطین پیشنهادے دادند، یکے گفت در کودکے او را بکشیم.

ابلیس گفت : اگر او را بکشیم خودمان هم نابود مےشویم (لولاالحجه لساخت الارض باهلها)….

و بہ نتیجہ نرسیدند تصمیم گرفتند کہ سلامتے حضرت را به خطر بیندازند. (منتهى الامال، شیخ عباس قمے، ج۱، ص۱۸)

«هر روزه نہ تنها من و تو باعث آزردگے قلب نازنینش مےشویم، کہ شیاطین هم دست بہ دست هم داده اند تا سلامتے آن مهر عالم آرا را به خطر بیندازند.»

انحراف و جنایت
فقر و نیازمندی مداوم، در حقیقت انگیزه‌ای جهت ارتکاب جنایت و عامل فساد، من جمله غارت و دزدی و نیرنگ است. در این باره امام علی (علیه‌السلام) می‌فرماید:
«و اذا بخل الغنی بمعروفه باع الفقیر آخرته بدنیاه».
«و زمانی که بی‌نیازان از نیکی بخل ورزند، نیازمندان، آخرت را به دنیا می‌فروشند».(نهج‌البلاغه، قصار الحکم 372)
تصویر زندگی در نهج البلاغه - حسن موسی صفار

تمام عبادات وسیله است . تمام ادعیه وسیله است . همه وسیله ها برایاین است که انسان لبابش ظاهر بشود آنکه بالقوه است و لب انسان است به فعلیت برسد ، و انسان بشود؛ انسان بالقوه ، انسان بالفعل ، انسان طبیعی ، انسان الهی بشود ، به طوری که همه چیزش الهی شود؛ هر چه می بیند ، حق ببیند . انبیا هم برای همین آمده اند .
مردم را نباید از دعا جدا کرد . نباید گفت حالا که ما رسیدیم که قرآن را می خواهیم بخوانیم ، پس دعا هیچ . خیر ! مردم باید با دعا ، به خدا انس پیدا کنند . آنها که انس به خدا دارند ، دنیا در نظر آنها این طور جلوه ندارد؛ کسانی هستند که برای خودشان ارزش شمشیر زدند ، کسانی که همین ادعیه را می خواندند و همین حالات را داشتند ، آنان برای خدا شمشیر می زدند . نباید مردم را از این برکاتی که هست ، جدا کرد . قرآن و دعا از هم جدا نیستند؛ مثل اینکه پیغمبر هم از قرآن جدا نیست .
. . . قرآن هم به آن قدری که وارد شده است ، مثل سفره ییست که هر کس به اندازه ی خودش باید از آن استفاده کند . برای یک دسته نیست ، برای همه است ، مال همه مردم است ؛ همه مردم باید از آن استفاده کنند ، هر کس به اندازه ی خودش . ادعیه هم همین طور است ؛ ادعیه ی ائمه (علیهم السلام ) . این قدر معارف در ادعیه هست . ادعیه لسان قرآن می باشد .
دعاها شارح قرآن هستند، راجع به مسائلی که دیگران دستشان به آنها نمی رسد؛ ائمه ی طاهرین بسیاری از مسائل را با لسان ادعیه بیان فرموده اند . لسان ادعیه با لسان های دیگری که آن برگواران داشتند و احکام را بیان می فرمودند ، خیلی فرق دارد . اکثر مسائل روحانی ، مسائل ماورای طبیعت و آنچه را که مربوط به معرفة الله است ، با لسان ادعیه بیان فرموده اند . ولی ما ادعیه را تا آخر می خوانیم ، و متاءسفانه به این معانی توجه نداریم . 
. . . همین دعاها ، همین توجهات به خدا ، انسان را به مبداء غیبی متوجه می کند ، و نه تنها مانع فعالیت نمی شود ، بلکه فعالیت هم می آورد؛ فعالیتی که برای خودش نیست ، برای بندگان خداست ، و می فهمد که فعالیت برای بندگان خدا ، خدمت به خداست .
اینهایی که از کتب ادعیه انتقاد می کنند ، برای این است که نمی دانند این کتب ادعیه چه طور انسان می سازد؛ نمی دانند این دعاهایی که از ائمه وارد شده ، مثل : مناجات شعبانیه ، دعای کمیل ، دعای عرفه ، سمات و غیره ، چه جور انسان درست می کنند . . . آنها که برای دور کردن مردم از ادعیه ، کتب دعا را آتش می زدند و روزی را برای آتش سوزی کتاب عرفانی و دعا داشتند ، نمی فهمیدند دعا یعنی چه ؛ تاءثیر دعا را در نفوس انسان نمی دانستند؛ نمی دانستند که همه خیرات و برکات از همین دعا خواندن هاست .
و از هین روست که می بینیم حضرت امام در آغاز تبعید به ترکیه ، در یکی از اولین نامه هایی که برای خانواده ی خود که در ایران بودند ، نوشت ، از آنها خواست کتاب مفاتیح و صحیفه ی سجادیه برایش بفرستند ، و هیچ گاه از این امر همچون سایر ابعاد اسلام غافل نبوده است . 
و نیز یکی از اساتید معروف اخلاق حوزه ی علمیه ی قم فرمودند : هنگامی که امام خمینی در فرانسه بودند ، سه نامه به سه نفر از علمای قم نوشتند و فرمودند : انقلاب ما نیاز به دعا دارد . برای پیروزی انقلاب دعا کنید !
علامه امینی (رحمة الله ) می گوید : اسلام برای مسلمانان مدرسه یی تاءسیس کرده است ، که در این مدرسه دو لنگه ی آن در عالم لنگه ندارد : یکی دعا ، و دیگری زیارت .
کلید سعادت - رحمت الله عرب نوکندی