آیا تا کنون انسانی را دیده‏ اید که با نام خدا قیام کند و به حرکت در آید،بمیرد، دیدید چگونه مقصد خود را که هدف خویش را نام او، بر گزیند؟
مقصد او تا آن‏جا فرازست که همه چیز زندگی را فرود می بیند و هدف چنان برتر، جز ملکوت اعلی را مد نظر ندارد، گهواره‏اش آسمان های برین است و جای هیچ شگفتی نیست که به سویش پر کشد. خواستار پیوستن بدان سامان بود، زیرا عشق بازگشت به اصل خویش و باز جستن روزگار وصل خویش در وجودش است.
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش‏
راه خود را از میان سنگ ها و خارها به پیش می گیرد، خشنود و خوشدل پیش می رود و با آرامش و اطمینان دراین ره گام بر می دارد. با آرمان برین خود رازها بیان می دارد.
آیا فرا سوی الله خواستی و جز به سوی الله بازگشتی، و پس از الله و برتر از او حقیقتی هم هست‏؟
اگر ما حسین را برفراز همه بزرگان جای دهیم، نه تنها بزرگی را در وجود او بیشتر به شمار آورده‏ایم، بلکه بزرگی را بر چکاد عظمت، مشاهده کرده‏ایم که در برابرش بزرگان کوچکند، و شخصیتی را نشان داده‏ایم که از همه شخصیت‏ها برتر است، و ابر مردی‏ست در میان همه مردان. شخصی که چون از هر سوی کوه وجودش فراز شوی به ستیغ بزرگی رسی، تا آن جا که او را مرکز برخورد بزرگواری‏ها با یکدیگر و مجمع یکتایی ها می یابی. زیرا بی‏گمان هر کس در سرچشمه عظمت پیامبر صلی الله علیه و آله و مردانگی علی و فضیلت فاطمه فرا جوشید، نمونه بی همتای عظمت انسان خواهد شد و از آیات و بیناتبه شمار خواهد رفت. یادآور، یاد یک شخص نیست. یاد انسانیت جاویدان است و تاریخ او، سرگذشت یک قهرمان نیست، تاریخ یک قهرمانی بی همتا است.
پس حسین علیه السلام یک شخص است اما آیت اشخاص، یک بزرگ است اما حقیقت بزرگی. بنا بر این شایسته آن است که همچون سرچشمه الهام که با نیرو می جوشد و پرتو افکن است و با تابش انوار خود همه نسل‏ها را روشنایی می بخشد پیوسته از آسمان وجودش نور گیریم، چه این پرتوافکنی همیشگی است. اگر کسی نیک بیندیشد بزرگ‏ترین ژرفا، و فداکاری، و بزرگ‏ترین نمونه‏ها را در وجود او می یابد تا آن جا که گویی دست خدا بر صفحه ابدیت با مرکب خون رنگ چنین نگاشته است. اخلاص واژه‏ای است که معنای آن در سخت‏ترین مرگ نشان داده می شود.

مصباح الهدی : امام حسین ( علیه السلام ) - واحد تحقیقات مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان

یکی از کارهای معاویه این بود که به هر طریق ممکن می‌کوشید تا نام و یاد اهل‌بیت رسول الله را محو و نابود سازد و آثار و فضایل و مناقب آن را ریشه‌کن نماید.حسین(ع) در کنفرانس سیاسی بزرگی که در مکه مکرمه تشکیل داد و مسلمانان سراسر کشور در آن حضور داشتند؛ مردم را از هدف شوم معاویه ـ که می‌خواهد موقعیت اسلامی اهل بیت را ساقط نماید ـ آگاه ساخت.حسین که شنیدن سب‌ّ پدر بزرگوارش در منابر، از هزار بار مردن برایش دشوارتر بود برای رسیدن به میدان جهاد و شهادت در راه خدا پر می‌کشید و لحظه شماری می‌کرد؛پس حسین (ع) قیام کرد تا آثار نبوت و خاندان پیامبر را احیا کند و موقعیت اسلامی آنان را بازگرداند.

زندگی و شخصیت امام حسین ( علیه السلام ) - هادی نگارش

روزی رسول اکرم صلی اللّه علیه و آله نشسته بود و یکی از فرزندانشان را روی زانوی خود نشانده و می بوسید و به او محبّت می کرد .
در این هنگام مردی از اشراف جاهلیت خدمت رسول اکرم صلی اللّه علیه و آله رسید و به آن حضرت عرض کرد :
من ده تا پسر دارم و تا حال هنوز هیچکدامشان را برای یک بار هم نبوسیده ام . پیامبر صلی اللّه علیه و آله از این سخن چنان عصبانی و ناراحت شدند که صورت مبارکشان برافروخته و قرمز گردید ، آنگاه فرمود :
من لا یَرحم لا یُرحم ، آن کس که نسبت به دیگری رحم نداشته باشد خدا هم به او رحم نخواهد کرد . و بعد اضافه نمود :
من چه کنم اگر خدا رحمت را از دل تو کنده است . 
حکایتها و هدایتها در آثار شهید مطهری - محمد جواد صاحبی

هر مسلمانی می داند که امر به معروف و نهی از منکر ، دو فریضه از فرایض مهم الهی است ، ادای این دو فریضه بر هر مسلمانی از واجبات ، و ترک آن از محرمات است ، که مهمترین علت برای سقوط یک ملت ، در بدبختی است .
مردم مؤمن باید همیشه یک دیگر را به آراسته شدن به حق و دور ماندن از برنامه های شیطانی دعوت کرده ، و استقامت در راه خدا را به یک دیگر سفارش کنند .
« معروف » مجموعهخوبی ها و حقایق و واقعیاتی است که خداوند در قرآن و پیامبران و امامان در روایات برای انسان بیان کرده و آراسته شدن هر مسلمانی را به حسنات اخلاقی که از اهم مصادیق آن است دعوت نموده اند .
کسی که آراسته به حسنات اخلاقی گردد ، و از رذایل و صفات ناپسند دور بماند ، به مقام احسن تقویمی و خلیفة الهی نایل آمده ، و مصداق آیه شریفه ( وَلَقَدْ کَرَّمْنَا بَنِی آدَمَ )(1) شده است . خلیفه و نایب خدا ، آن انسانی است که در خور استعدادش ، آثار کسی که نایب او شده است را در خود ظهور داده باشد و در حقیقت ، تجلی گاه صفات « منوب عنه » گردیده است .
اگر انسان از فروغ پر بهای حسنات اخلاقی محروم بماند ، نه اینکه خلیفه خدا نیست ; بلکه از میدان آدمیت دور مانده و جز حیوان شرور و جنبنده ای پلید چیز دیگر نیست .
1 ـ اسراء (17) : 70 .
بر بال اندیشه - حسین انصاریان

علی(علیه السلام) فرمودند:
لا خَیْرَ فِی الصَّمْتِ عَنِ الْحُکْمِ کَما أَنَّه لا خَیْرَ فِی الْقَوْلِ بِالْجَهْلِ(1)
نه سکوت دانشمند سودی دارند و نه سخن گفتن جاهل.

شرح کوتاه
خداوند از آنها که می دانند و آگاهی دارند پیمان گرفته که در برابر انحراف ها، کجروی ها، ستم ها و حق کشی ها، و سمپاشی های دشمنان سکوت نکنند و با منطق و بیان گرم و مستدل خود نور هدایت و حق و عدالت در دل ها بپاشند (و هرکس نسبت به آنچه می داند هر قدر کم باشد دانشمند است و مسؤول) همان طور که افرادی که از مسائل آگاهی کافی ندارند نباید با دخالت ناروای خود مردم را به گمراهی بکشانند، آن «سکوت» و این «سخن» هر دو بدبختی زاست.

1. نهج البلاغه، کلمات قصار.
یکصد و پنجاه درس زندگی - آیت الله ناصرمکارم شیرازی