حضرت علی (علیه‌السلام) خطاب به مالک اشتر ملاک برترین شعارهای انتخاباتی را مشخص می‌کند و می‌فرماید:

 «این فرمانى است كه بنده خدا امیرالمؤمنین در پیمانش به مالك بن حارث اشتر زمانى كه او را به فرمانروایى مصر برگزید دستور داد… تا با دشمنش جهاد نماید، و به اصلاح اهلش برخیزد، و شهرهایش را آباد سازد.»

بحارالانوار، ج 33، ص 559

1️⃣ . عدم سازش با دشمنان:

 امام خامنه‌ای خطاب به نامزدها می‌فرماید: «نامزدهای انتخابات در تبلیغات و برنامه‌هایشان به مردم یک قول دهند: قول بدهند که برای پیشرفت کشور، توسعه اقتصادی و باز کردن گره‌ها، به بیرون از مرزها، نگاه نخواهند کرد.» (۵ /اردیبهشت/ ۱۳۹۶)

2️⃣ . اصلاح مشکلات فرهنگی، فقر و بیکاری:

 امام خامنه‌ای می‌فرماید: «مردم آن کسی را انتخاب می‌کنند که معتقدند براساس ارزش‌های اسلامی می‌خواهد این مملکت را از فقر و تبعیض و بی‌عدالتی و بقیه‌ی ضعف‌هایی که دارد، نجات دهد.» (۱۳۷۹/۰۲/۲۳)

3️⃣ . آبادانی کشور:

 امام خامنه‌ای می‌فرماید: «با فکر وارد بشوند و انسان‌های صالح را انتخاب بکنند. آدم‌هایی را انتخاب بکنند که وقتی رفت در آن مسند نشست… خودش را سپر بلای مشکلات کشور قرار بدهد، فانی در خدمات و مصالح و منافع عمومی مردم باشد.»(۳۰ /دی/ ۱۳۹۴)

 کانال نقد و تحلیل

 انسان از آغاز ورودش به عالم خاکی، همیشه در حال انتخاب است، یکی از انتخاب‌های مهمی که هر چهار سال برای مردم جمهوری اسلامی ایران اتفاق می‌افتد، انتخابات ریاست جمهور است.

 از آن‌رو که چنین شخصی مسئولیت اجرائی کشور اسلامی را در اختیار دارد، و باید پیام انقلاب اسلامی را به جهانیان برساند، باید بر اساس شاخصه‌های اسلامی حرکت کند. یکی از مهم‌ترین شاخصه‌ها، این است که چنین شخصی حق ندارد از وسایل باطل برای رسیدن به هدف حق خویش بهره ببرد.

 توجه به این اصل مهم اگر شخصی مدعی شود که می‌خواهد برای مردم و انقلاب اسلامی کار کند، ولی برای رسیدن به هدف خویش اقدام به تخریب افراد دیگر کند، این فرد یا با مبانی دین اسلام آشنایی ندارد و یا فرد شیادی است، که در هر دو صورت به جامعه اسلامی آسیب وارد می‌کند.

 چگونگی، پایبند بودن کاندیداهای ریاست جمهوری بر این اصل نیز کار سخت و دشواری نیست، زیرا می‌توان از سخنرانی‌ها و تبلیغات ایشان پی به این نکته برد.

 انتخابات یکی از مهم‌ترین شاخصه‌های مردم سالاری دینی در جمهوری اسلامی ایران است، از این‌رو به طور متوسط سالیانه یک انتخابات در جمهوری اسلامی ایران برگزار می‌شود که مهم‌ترین آن‌ها‌ انتخابات ریاست جمهوری است، از‌ این‌رو لازم است، که با رجوع به روایات به شناخت فرد اصلح بپردازیم.

 یکی از نکاتی که روایات به آن تأکید می‌کند، موضوع دوست و هم‌نشین است.

بحارالانوار، ج71، ص19

به گونه‌ای که شناخت یک فرد مشروط به شناخت دوستان و اطرافیانش شده است.

مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏8، ص327

 اکنون با توجه به این اصل می‌توان به سادگی شخص اصلح را شناخت، به این‌نحو که اطرافیان و حامیان یک نامزد ریاست جمهوری به خوبی نشان می‌دهد که طرز فکر وی چگونه است و در آِینده در چه مسیری حرکت خواهد کرد.

1) عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ عَلِيَّ بْنَ مُوسَى الرِّضَا عَلَيْهِ ﺍﻟﺴﱠﱠﻠَﺎﻡُ يَقُولُ: مَنْ تَصَدَّقَ فِي شَعْبَانَ بِصَدَقَةٍ وَ لَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ حَرَّمَ اللَّهُ جَسَدَهُ عَلَى النَّارِ.
(بحارالأنوار، ج97، ص72 به نقل از عیون اخبارالرضا علیه السلام)

حضرت امام رضا علیه السلام فرمود: هرکس در شعبان صدقه ای دهد، هرچند به اندازه نصف یک خرما، خداوند آتش را بر بدنش حرام می سازد.

2) عَنْ دَاوُدَ الرَّقِّيِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ ﺍﻟﺴﱠﱠﻠَﺎﻡُ مَا أَفْضَلُ مَا يُفْعَلُ فِيهِ؟ قَالَ: الصَّدَقَةُ وَ الِاسْتِغْفَارُ، وَ مَنْ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فِي شَعْبَانَ، رَبَّاهَا اللَّهُ تَعَالَى كَمَا يُرَبِّي أَحَدُكُمْ فَصِيلَهُ حَتَّى يُوَافِيَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ قَدْ صَارَتْ مِثْلَ أُحُدٍ.(وسائل‏الشيعة، ج10، ص511 به نقل از اقبال الاعمال)

داوود رَقّی می گوید: به حضرت امام صادق علیه السلام عرض کردم: برترین عمل در ماه شعبان چیست؟ فرمود: صدقه و استغفار. هرکس در ماه شعبان صدقه دهد، خداوند متعال آن را پرورش می دهد، همانگونه که شما بچه شتر را پرورش می دهید، تا آنکه روز قیامت آن را به او باز می گرداند درحالی که به اندازه کوه احد شده است.

در آخرین روزهای عمر نائب چهارم در نامه ای از امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف خطاب به او چنین آمده بود: 

«بسم الله الرحمن الرحیم ای علی بن محمد سمری، خداوند در مصیبت وفات تو، به برادران دینی ات، پاداش بزرگ کرامت فرماید؛ چرا که تو تا شش روز دیگر به سرای باقی خواهی رفت. از این رو به کارهایت رسیدگی کن و درباره جانشین پس از خود به کسی وصیت مکن! زیرا که دوره غیبت کامل ]و طولانی[ فرا رسیده است و از این پس ظهوری ]برای من [نخواهد بود مگر پس از فرمان الهی و آن پس از گذشت مدتی دراز خواهد بود که دلها را سختی و قساوت فراگیرد و زمین از ظلم و ستم پر گردد… »

بنابراین با وفات آخرین نائب خاص امام دوازدهم در سال ۳۲۹ هجری قمری، دوره غیبت طولانی که به «غیبت کبری» معروف است، آغاز شد و این دوران همچنان ادامه دارد تا روزی که به خواست خداوند ابرهای غیبت، کنار رود و جهان از پرتو مستقیم خورشید فروزان ولایت، بهره مند گردد. 

همانگونه که گذشت در دوره غیبت صغری، شیعیان به وسیله نائبان خاص با امام خود رابطه داشتند و با تکالیف الهی خود آشنا می‌شدند ولی در دوران غیبت کبری این نوع ارتباط قطع گردیده و مردم مؤمن برای شناخت وظایف دینی خود تنها به نائبان عام آن حضرت که همان عالمان دینی وارسته و مراجع بزرگ تقلید هستند مراجعه می‌کنند و این جریان، مسیر روشنی است که امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف خود در نامه ای به یکی از چهره‌های مورد اعتماد شیعه، ترسیم فرمود. در فرازی از این نامه که توسّط دومین نائب خاص امام ابلاغ شد چنین آمده است:

«وَاَمَّا الْحَوادِثُ الْواقِعَةِ فَارْجِعُوا فیها اِلی رُواةِ حَدیثِنا فَاِنَّهُم حُجَّتی عَلَیکُم وَأَنَا حُجَّةُ اللّهِ عَلَیهم… و اما در مورد رویدادهایی که ]در آینده[ رخ خواهد داد ]و برای شناخت وظیفه الهی خود در شرایط گوناگون[ به راویان حدیث ما ]= فقها[ رجوع کنید. زیرا آنها حجّت من بر شما هستند و من حجّت خدا بر آنان هستم… » 

ادامه »