پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم:

“شَعبانُ شَهري و رَمَضانُ شَهرُ اللّه ِ فَمَن صامَ شَهري كُنتُ لَهُ شَفيعا يَومَ القِيامَةِ”
شعبان، ماه من و رمضان ماه خداوند است.هر كه ماه مرا روزه بدارد، در روز قيامت شفيع او خواهم بود.

بحار الأنوار، ج97، ص83

✳️حلول ماه شعبان و اعیاد این ماه بزرگ گرامی باد✳️

امام امیر المومنین علی علیه‌السلام:

مَنْ تَذَكَّرَ بُعْدَ السَّفَرِ اسْتَعَدَّ

هر كس دورى سفر [قيامت] را ياد كند، آماده راه گردد.

 نهج‌البلاغه، ص ۱۲۲۲، حکمت ۲۷۲

* إِلٰهِى إِنْ حَرَمْتَنِى فَمَنْ ذَا الَّذِى يَرْزُقُنِى ؟

وَ إِنْ خَذَلْتَنِى فَمَنْ ذَا الَّذِى يَنْصُرُنِى؛ إِلٰهِى أَعُوذُ بِكَ مِنْ غَضَبِكَ وَحُلُولِ سَخَطِكَ

معبودم! اگر محرومم کنی پس کیست آن‌که به من روزی دهد؟ و اگر خوارم‌سازی پس کیست آن‌که به من یاری رساند؛ خدایا! به تو پناه می‌آورم از خشمت و از فرود آمدن غضبت. *

? أینَ‏ الرَّجَبِیونَ

? مسئول تربیت عقل نظری که اندیشه است، حوزه و دانشگاه هستند که بخش اندیشه را تقویت می کنند؛ اما مسئول انگیزه نه حوزه است و نه دانشگاه، مسجد است! حسینیه است! نماز شب است! «أَینَ‏ الرَّجَبِیونَ‏» است! ناله و اشک است! بین عزم و جزم مانند بین آسمان و زمین فرق است.

 یک کسی که خودش کتاب نوشته و تحقیق کرده گناه می کند! مگر یقین ندارند که این حرام است؟! مگر یقین به فعلیت ندارند؟! مگر یقین به اشتغال ندارند؟ مگر یقین به مکلَّف بودن ندارند؟ اما عالماً و عامداً معصیت می کنند!

سرّش این است که علم مشکل را حلّ نمی کند، علم نیمی از کار است؛ این مسئول اندیشه است و عمل به عهدهٴ متولّی انگیزه است!

 آیت‌الله جوادی آملی

 گام دوم برای تمرین شفقت نسبت به خود؛ توجه به ویژگیهای مشترک همه انسانها است:

توجه کنیم که ما یک انسانیم و هیچ انسانی کامل نیست و هر انسانی نواقصی دارد و اشتباه می کند اما شرایط و شدت و نوع رنج ها در انسانها متفاوت است. پس اگر انتخاب اشتباه؛ رفتار اشتباه داشتیم یا که شکست خوردیم بخاطر این است که انسانیم و ممکن الخطا، از بزرگ کردن اشتباهاتمان بپرهیزیم. آنها را اصلاح کنیم اما سرزنش و برچسب به خود نزنیم .

مقایسه کردن خود با انسانهای دیگر موفق، زیبا یا ثروتمند یکی از عادتهایی است که باعث خودکم بینی می شود. می توانیم خود را آنگونه که هستیم بهترین خود بدانیم. زمانی که درد می کشیم یادمان می افتد پیری و بیماری و درد جسمانی و اتفاقات بد و شکست مواردی هستند که همه تجربه می کنند تا آرام شویم.

بنویسید:
همه در شرایطی مثل من بوده اند یا رنج بخشی از انسان بودن است. ممکن است هر کسی جای من بود اینکار را می کرد. هر کسی در زندگی اش طعم شکست را چشید. هیچ کس کامل نیست هر کسی نقصی دارد مهم تلاش کردن است.

گام سوم ذهن آگاه باشید:

در اینجا و اکنون باشیم و شرایط حال را در نظر بگیریم نه گذشته و آینده ذهن ما بصورت مداوم فعال است و اخطار می دهد یاد بگیرید که به طور مثبت تری فکر کنید و آگاهی بدون قضاوت و بیشتر مشاهده ای داشته باشید. و درگیر مبارزه با افکارمان نشویم یا تحت تاثیر آنها قرار نگیریم در تمرین بنویسید: شرایط سختی دارم. باید در این لحظه با خودم مهربان باشم.

وقتی واقعیت ها با خواسته های ما هماهنگ نباشد احساس رنج می کنیم. آگاه بودن به شرایط در انتخاب و قضاوت ها تاثیر می گذارد. زمانیکه غرق در تماشای فیلم ترسناک هستیم ذهن ما به شرایط ترس می رود تپش قلب را حس می کنیم اما با شنیدن صدایی از اطراف متوجه می شویم که در اینجا و اکنون هستیم نه در تصورات غیر واقعی ذهن مان و آرام می شویم یا در ترافیک،  اگر غر بزنیم بدنبال مبارزه و اجتناب باشیم زمان سختر و رنج آورتری را تجربه می کنیم ، اما اگر بپذیریم که درحال حاضر اینجا هستیم چطور می توانیم از لحظه استفاده مثبت داشته باشیم بجای دامن زدن به حس بد کردن اگر از صبر کردن در ترافیک کلافه شدیم می شود یکی از کارهایی که در اوقات بیکاری باید انجام دهیم را انجام بدهیم مثلا صوت آموزشی که لازم بود گوش دهیم را گوش می کنیم . بدون توجه به منفی بافی های ذهن از ترافیک در لحظه باشیم و لذت ببریم، پس اینجا واکنشی عمل نکرده ایم و با شفقت به خود به کاری که به ما آرامش و التیام می دهد را انجام می دهیم . کریستوفر گرمر می گوید:  یک لحظه شفقت‌ورزی به خود می‌تواند کل روز شما را تغییر بدهد. رشته‌ای از این لحظات می‌تواند تمامی زندگی شما را تغییر بدهد.