آیت الله مجتهدی تهرانی(ره):

این زبان خیلی خطرناک است خطری که زبان دارد، هیچ یک از اعضا و جوارح انسان ندارند

صبح به صبح زبان آدم از اعضا و جوارح او احوالپرسی می کند
به پا می گویند حال شما چطوره
به چشم می گوید حال شما چطوره
به گوش می گوید حال شما چطوره
آنها هم به زبان جواب می دهند: حال ما خوب است اگر تو بگذاری
تو از کسی غیبت می کنی یه دروغ می گویی حال ما را میگیری!
ما دیگر حال عبادت نداریم ! تو پدر ما را درآوردی! تو ما را بدبخت می کنی تو با گفتن یک سخن ما را بیچاره می کنی!!

حضرت زهرا سلام الله علیها در جواب زنی که از طرف شوهرش سوال کرده بود که آیا من از شیعیان شما اهل بیت هستم یا نه؟ فرمودند:

اگر به آنچه ما اهل بیت دستور داده ایم عمل می کنی و از آنچه نهی کرده ایم دوری می کنی، تو از شیعیان ما هستی و الا خیر !…

و سپس فرمودند: شیعیان واقعی ما بهترین اهل بهشتند و آنان که اسم خود را شیعه گذاشته ولی در عمل چنان که ما می خواهیم نیستند و تنها در محبت و ارادت به ما با حقیقتند… اما در عین حال از دستورات و اوامر و نواهی ما تخلف کرده و #گناه می کنند، اینها هم بهشتی هستند،

ولی وقتی به بهشت وارد می شوند که پیش از آن از گناهانشان پاک شده باشند به اینصورت که عده ای از آنها در زندگی دنیا با انواع بلاها و فشارها و سختی ها روبرو شده و به این وسیله پاک می شوند و عده ای از آن ها که گناهانشان سنگین تر است،

در عرصه های مختلف قیامت با انواع سختیهای قیامت پاکسازی می شوند و عده ای که گناهانشان باز هم سنگین تر است در طبقه بالای جهنم (نه داخل آن) حرارت می بینند تا زمانی که بخاطر محبتی که به ما دارند آنان را از آن جا نجات داده و به حضور خود در بهشت ببریم.

تفسیرالامام العسکری ص ۲۴۸، تلخیص از مجله منتظران ج ۱۱

ﻫﺮ قطره دریا می شود وقتی بیایی
صحرا شکوفا می شود وقتی بیایی

آئینه در آئینه در آئینه لبخند
دنیا چه زیبا می شود وقتی بیایی

چیزی شبیه آنچه در باور نگنجد
مانند رؤیا می شود وقتی بیایی

رمز تمام قفلهای بسته ی ما
یک لحظه پیدا می شود وقتی بیایی

یوسف که در مصر ملاحت پادشاه است
محو تماشا می شود وقتی بیایی

در باور ما ریشه دارد وعده ی وحی
” ﻓﺘﺤﺎ ﻣﺒﯿﻨﺎ ” می شود وقتی بیایی

تلخ است صبر و انتظار اما به کامم
شهد گوارا می شود وقتی بیایی

ﺁﻥ ﭘﺮﭼﻤﯽ ﮐﻪ ﻋﺼﺮ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺯﻣﯿﻦ ﺧﻮﺭﺩ
ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ ﺑﺮ ﭘﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﯿﺎﯾﯽ

ﺑﺮ ﻧﯿﺰﻩ ﺁﯾﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺛﺎﺭﺍﻟﻠﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻔﺴﯿﺮ ﻭ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﯿﺎﯾﯽ

ﯾﺎﺑﻦ ﺍﻟﺤﺴﻦ ! ﻋﻘﺪﻩ ﺯ ﮐﺎﺭ ﺑﺴﺘﻪ ﯼ ﻣﺎ
ﺑﺎ ﻟﻄﻒ ﺗﻮ ﻭﺍ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭﻗﺘﯽ بیایی

 کمیل کاشانی

خط مشی شیعه در هنگام غیاب امامش واکنش در برابر تحرکها وحوادث آن عصر است. و از آنجا که جامعه تشیع - در زمان غیبت - در بعضی جبهه ها آسیب پذیرتر می باشد، در آن سنگرها وی را به مقاومت بیشتری خوانده اند، که این جبهه گیری و سنگربانی تحت عنوان وظائف شیعه در عصر پنهانی امام علیه السلام  مطرح شده است ؛یکی از مهم ترین وظایف«پایداری»  است.

مقصود از این عنوان آن است که عقیده مند این مذهب و آئین در برابر هجوم مکاتب و مرامهای بیگانه به بلاد اسلامی، خویش را نباخته و خللی در اعتقادات و انجام فرامین اسلامیش وارد نسازد، که این خود بنیان مرصوص  ی است که فرد و جامعه را در مقابل یورش فرهنگهای غرب و شرق - که اصالت فرهنگ اسلامی را مغشوش و ناخالص و در مراحل بعد بی اثر می سازد - حفظ می نماید. بعد دیگر این استقامت آن است که وقوع مسائل شخصی یا اجتماعی، وی - شیعه - را از دینداریش باز ندارد، و به تعبیر دیگر رهرو این راه نه آن چنان است که در فراز و نشیب جامعه یا پستی و بلندی زندگیش دست از اعتقادات خود برداشته و از انجام وظائف خود سرباز زند، که در این صورت حرکتها یا مسخ می شوند و یا به رکود می گرایند.

از امیر مؤمنان (علیه السلام) برای نجات نفس از آلودگی ها ، مسائل مهمی نقل شده است که به گوشه ای از آن توجه کنید :
نَفْسُکَ اَقْرَبُ اَعدائِکَ اِلَیْکَ
« نزدیک ترین دشمنانت نفس توست » .
نفسی که آراسته به تربیت الهی نباشد ، البته نزدیک ترین دشمن است .
نَزِّهْ نَفْسَکَ عَنْ کُلّ دَنِیَّة ، وَاِنْ ساقَتْکَ اِلَی الْرغائِبِ.
« نفست را از هر پستی پاک ساز ، اگر چه تو را بسوی امیال ( باطل ) سوق دهد » .

نَزِّهُوْا اَنْفُسَکُمْ عَنْ دَنَسِاللَّذّاتِ وَتَبَعاتِ الشَّهَواتِ .
« نفوس خود را از لذت های به دور از مرزهای الهی و گرفتاری های شهوات پاک کنید ».
نَفْسُکَ عَدّوٌّ مُحارِبٌ وَضدٌّ مُوائِبٌ اِنْ غَفَلْتَ عَنْها قَتَلْتَکَ.
« نفست دشمنی است جنگجو ، و خصمی است حمله کننده ، از وی غافل مشو که هلاکت می کند » .
نَزِّهْ عَنْ کُلَّ دَنیَّة نَفْسَکَ وَاَبْذِلْ فی الْمَکارِمِ جُهْدَکَ تَخْلُصُ مِنَ الْمَآثِمِ وَتَحْرُزُ الْمَکارِمِ .
« نفس را از هر زشتی پاک کن ، کوششت را در به دست آوردن مکارم به کار انداز ، تا از نتیجه بدی ها برهی ، و خوبی ها را در آغوش گیری » .
عَوِّدْ نَفْسَکَ فِعْلَ الْمَکارِمِ وَتَحَمُّلِ اعباءِ الْمَغارِمِ تَشْرَفُ نَفْسُکَ وَتَعْمُرُ آخِرَتُکَ وَیَکْثُرُ حامِدُوْکَ.
« نفس را به انجام مکارم و تحمّل بار گران عادت ده ، تا شرف نفس پیدا کرده ، آخرتت آباد ، و ستایش کنندگانت زیاد شوند » .
بر بال اندیشه - حسین انصاریان