در یک بحث یا مشاجره به جای اینکه به حرف هایی که طرف مقابل تان می زند فکر کنید، به فکر واکنش های دفاعی خودتان باشید.

?این یکی از متداول ترین رفتارهایی است که در زوج ها می توان دید. ما معمولا در مورد مشکلات و خستگی های خودمان خوب حرف می زنیم و آنها را ابراز می کنیم. ولی وقتی نوبت به حرف زدن طرف مقابلمان می رسد، حالت دفاعی به خودمان می گیریم و در تمام مدتی که او صحبت می کند یا میان حرفش می پریم و نمی گذاریم منظورش را درست منتقل کند یا در ذهنمان در حال آماده کردن جواب هستیم که به محض تمام شدن صحبتش به او بگوییم.

همین باعث می شود که خوب به حرف های همسرمان گوش نکنیم و پیامی که میخواهد به ما بدهد را درست نگیریم و حتی ناخواسته باعث شویم که میان ما دلخوری و سوتفاهم ایجاد شود.

☑️ اینکه در مورد مسائل و مشکلات شخصی و همچنین مشکلاتتان در رابطه با همسرتان صحبت نکنید.

برخی از ما به اشتباه گمان می کنیم که اگر همسرم من را دوست دارد و به من نزدیک است یعنی باید بتواند ذهن من را بخواند و علت ناراحتی های من را بخوبی حدس بزند. به همین علت بجای صحبت کردن در مورد آنچه در فکرمان است و باعث ناراحتی ما شده، سعی می کنیم با قهر کردن، لج کردن و … تنها به او بفهمانیم که من ناراحت هستم. اما خودت بفهم که من چرا ناراحت هستم…. و وقتی نتوانست مشکل را حدس بزند نسبت به او دچار خشم و کینه می شویم.

? *سوره مبارکه اسرا آیات ۲۳-۳۰*

?ریشه انفاق عبودیت خالصانه است
?اولویت در انفاق: خویشاوندان،مسکین و در راه مانده..
?و در صورت توانا نبودن در بر طرف کردن نیاز ایشان: به خوبی و نرمی سخن گفتن با آنها به طوری که در دل امید به گشایشی ازجانب رحمت خدا داری.
?در سیره انفاق توجه به *اعتدال و دوری از تبذیر* اهمیت ویژه ای دارد.
تبذیر یعنی پاشیدن با اسراف به منظور ایجاد فساد….چنین شخصی “برادرشیطان” است چون او همانند برادرش آنچه را خداوند از قوه و قدرت و ابزار بندگی به او داده در راه اغواءو فریب بندگان و نافرمانی رب به کار می‌برد
? *سوره مبارکه اسرا آیه ۱۰۰*
مشرکان به دلیل عدم کنترل طبع بسیار بخیلشان، اگر تمام گنج های دنیا را هم داشتند حاضر نبودند از ترس تمام شدنش آن را انفاق کنند

? ? ? آیه 29 سوره مبارکه فاطر? ? ?

إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ کِتَابَ اللَّهِ وَ أَقَامُوا الصَّلاَةَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرّاً وَ عَلاَنِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ

کسانی که کتاب الهی را تلاوت می‌کنند و نماز را برپا می‌دارند و از آنچه به آنان روزی داده‌ایم پنهان و آشکار انفاق می‌کنند، تجارتی (پرسود و) بی‌زیان و خالی از کساد را امید دارند.

✨ ✨ ✨

یا توجه به سوره مبارکه فاطر انسان فقیر و نیازمند مطلق است اگر برای رفع نیاز خود از نذیر و کتاب حق بهره برده و بواسطه دریافت علم، خشیت نوعی خشوع و خضوع در ظاهر و باطن او پدیدار شود از او اعمال صالحی سر می زند که او را به آسمان بالا می برد لذا کسانی که کتاب الهی را تلاوت می‌کنند و نماز را برپا می‌دارند و از آنچه به آنان روزی داده‌ایم پنهان و آشکار انفاق می‌کنند، تجارتی (پرسود و) بی‌زیان و خالی از کساد را امید دارند و نیز خداوند اجرشان را به طور کامل و حتی بيش از آن ثوابى كه مستحق است پاداش می دهد.

2-وظایف هر یک از همسران

الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى‏ بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ بِما حَفِظَ اللَّهُ وَ اللاَّتي‏ تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَ اهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ وَ اضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبيلاً إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيًّا كَبيراً (نساء:34)

مردان، کارگزاران و تدبیر کنندگان[زندگی] زنانند؛ به خاطر آن که خدا مردان را[از جهت توان جسمی و تحمل مشکلات و قدرت روحی و فکری] بر زنان برتری داده، و به خاطر آن که[مردان] از اموالشان هزینه ی زندگی زنان را[به عنوان حقی واجب] می پردازند، پس زنان شایسته و درست کار[با رعایت قوانین حق]فرمانبردار[و مطیع شوهر]ند[و] در براب حقوقی که خدا[به نفع آنان بر عهده ی شوهرانشان] نهاده است،در غیاب شوهر[حقوق و اسرار و اموال او را] حفظ می کنند….

توضیح:

یکی از اساسی ترین شروط موفقیت در زندگی مشترک، وظیفه مداری و احساس مسئولیت همسران نسبت به وظایف ذاتی شان است.

آیه ی فوق به خوبی وظایف زن و شوهر ر در اداره زندگیترسیم می کند. مردان -به جهت توانایی های جسمی و قدرت روحی-وظیفه تدبیر زندگی و درآمدزایی دارند و زنان-به جهت قدرت روحی و عاطفی- اداره امور منزل را بر عهده دارند. هر یک از این امور، به جای خود مهم و حیاتی است و موفقیت در زندگی را تضمین می نماید.

حدیث:

امام کاظم علیه السلام:«جهاد المزأة حسن التّبعّل؛ جهاد زن،خوب شوهرداری کردن است».(کافی،ج5،ص507،ح 4)

آداب خانواده و همسر داری

1-محبت میان همسران

«وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً إِنَّ في‏ ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ»
و از نشانه های[قدرت و ربوبیت]او اين است كه براى شما از جنس خودتان همسرانى آفرید تا در کنارشان آرامش یابید و در میان شما دوستی و مهربانی قرار داد؛ یقینا در اين[کار شگفت انگیز]نشانه هایی است براى مردمى كه می اندیشند.(روم:21)

توضیح:

آیات متعددی از قرآن مومنان را به ازدواج و تشکیل خانواده ترغیب می نماید. برخلاف برخی ادیان، از منظر اسلام، ازدواج عامل قرب به پروردگار و زمینه ساز دوری از شیطان و هوای نفس است.

خداوند کریم ازدواج را مایه ی آرامش و مهربانی دانسته و الفت و مودت میان همسران را نشانه ی لطف و قدرت خود می داند. در منطق قرآن، هدف اصلی ازدواج، رسیدن به آرامش روحی و ایجاد زمینه برای بندگی بهتر خداوند است.

حدیث:

امام سجاد علیه السلام: «حق زن این است که بدانی خداوند متعال او را مایه ی آرامش و انس تو قرار داده است و بدانی که این نعمتی است که خداوند به تو داده؛ پس او را گرامی داری و با وی نرمخو باشی». (من لا یحضره الفقیه،ج2ص621ح3214)