*حتی یک نفر..‌. *

مقام معظم رهبری حفظه الله

یکی از صفاتی که از کودکی در انسان پدیدار می شود و می توان برای آن از همان هفت سال اول برنامه آموزشی طراحی کرد، بحث نماز است.

 در این مرحله باید حواس کودک به همراه عواطف رحمانی با نماز درگیر شود:

 صدای اذان و اقامه را بشنود که چون نظامش فطریست، درون کودک تثبیت می شود. (شنوایی)

 می توان کاسه ی پلاستیکی ای برای او در نظر گرفت تا هنگام وضو ی والدین او هم (حرکاتی شبیه وضو گرفتن داشته باشد) آب بازی کند. کودکان بازی با آب را دوست داشته و احساس نشاط به آنها دست می دهد. (لامسه،بینایی،شنوایی)

? والدین خود را با حال و اخلاق خوب و آراستگی در حال اقامه نماز ببیند. (بینایی)

هنگام نماز، عطر خوش از والدین و خودش استشمام کند. (بویایی)

خوراکی های طیب خوشمزه در وقت نماز والدین در اختیار او قرار داده شود. (چشایی)

 در حین نماز، سجاده به همراه مهر و تسبیح و چادر یا عبا در اختیار او قرار داده شود. (لامسه)

 بعد از نماز والدین با او دست دهند و او را نوازش کنند و در آغوش خود بنشانند و با دستان او تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیها را بگویند. (لامسه)

  به طور کلی حس کودک به نماز اینگونه باشد که وقتی والدین خود را می بیند که می خواهند نماز بخوانند، احساس کند که الآن وقت خوشی اش هست. بنابراین اگر در حین نماز، کودک با والدین بازی کرد، مورد مواخذه قرار نگیرد . رعایت این قبیل موارد بذر ایمان را در آنها می کارد.

ازدواج با فردی که زود وابسته می شود:
 وابستگی وقتی اتفاق می افتد که ما به فرد دیگری اجازه می دهیم که روی رفتار و احساسات مان تاثیر بگذارد و ما را کنترل کند. در این حالت حاضریم هر کاری بکنیم تا توجه طرف مقابل را به دست بیاوریم و وضعیت برایمان جوری رقم می خورد که توجه آن شخص به خصوص را برای خودمان نوعی پاداش می دانیم و نیازهای او را برآورده می کنیم تا خودمان احساس خوبی پیدا کنیم.

از این نظر وابستگی همیشه یک فرایند دونفره است و همیشه باید دو طرف ماجرا حاضر باشند تا این فرایند شکل بگیرد و جلو برود.

 بی تو می میرم!
افرادی که دچار وابستگی می شوند یا اساسا شخصیت های وابسته دارند همیشه با خودشان فکر می کنند که اگر طرف مقابل شان نباشد، آنها نمی توانند روی پای خودشان بایستند و از عهده امورات شان بر بیاید و یا در مقابل چالش های زندگی مقاومت کنند. این جمله را از افراد وابسته زیاد می شنویم که: «اگر فلانی نباشد من می میرم!» یا «بدون تو من هیچم!»

زندگی با یک فرد وابسته، کار وحشتناکی است. شاید در روزهای آشنایی یا نامزدی این وابستگی به چشمتان شیرین و دوست داشتنی بیاید اما در دراز مدت، زندگی با چنین فردی زیر یک سقف برایتان بسیار جانکاه و آزار دهنده خواهد شد. بنابراین باید وابسته ها را بشناسید و از آنها دور کنید.

نماز از بالاترین نعمت های خداوند است و شکر آن بر همه واجب است. نمازگزاری که دیگران را به نماز دعوت نمی کند، نه تنها حق این موهبت را ادا نکرده، بلکه وظیفه خود را نسبت به خانواده و اطرافیان انجام نداده است

 مانند حضرت ابراهیم علیه السلام که در سوره مریم می فرماید: “وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا". ایشان خاندان خویش را به نماز و زکات امر می کرد و پروردگارش از او خشنود بود. ما نیز اگر می خواهیم رضایت خدا را بدست آوریم، باید نماز را در خانواده خود احیا نماییم.

 از سویی بهترین بستر برای دعوت به نماز و انس دادن دیگران با آن، خانواده است به ویژه اگر برای آن، یک برنامه چند ساله در نظر گرفته شود. بنابراین مجهز کردن والدین به معارف و مهارتهای دعوت فرزندان به نماز بسیار مهم می باشد.

? و امر اهلک بالصلوه ?

  تنها دستور مشخصی که خداوند در قرآن در حوزه خانواده به صورت صریح بیان می کند تا خانواده ها نسبت به آن حساسیت نشان دهند و آنرا امر کنند، توصیه به نماز است و چون امری تدریجی است، دستور به صبر بر آن می دهد. عمل به همین یک امر خدا، برای تربیت فرزندان کافی است.
  یکی از اشتباهاتی که در تربیت وجود دارد، این است که برای تربیت فرزند در خانواده توصیه های زیادی به انجام برخی کارها و نهی از برخی دیگر می شود و آن قدر دستورالعمل ها زیاد می شود که دستورالعمل اصلی خدا که توصیه به نماز است، به فراموشی سپرده شده یا اهمیتش کم می شود. وقتی عمل به این توصیه اقامه نماز به درستی انجام شود، همه چیز درست می شود ولی اگر همه را بجا آورد و بحث نماز به حاشیه برود؛ هیچ چیزی درست نمی شود.